Lisa van Roon

Lisa van Roon heeft van jongs af aan twee passies: schrijven en theater. Een bezoek aan ons theater, of een avond met een kladblok zijn dan ook haar favoriete vrijetijdsbestedingen. Als cultuurreporter van Flint sturen wij de 24 jarige Amersfoortse er op uit om theatervoorstellingen, die nog in Flint moeten komen, te bezoeken elders in het land. Haar verhalen, belevenissen en absolute aanraders lees je hier.

You're The Top

"Zodra je een van zijn liedjes afspeelt, zingt iedereen mee"

You're The Top

"Zodra je een van zijn liedjes afspeelt, zingt iedereen mee"

Bij iedere voorstelling zijn hardwerkende mensen betrokken die enorm hun best doen om ergens iets moois van te maken. Hoewel dat bij de ene productie beter lukt dan de ander, weet ik altijd wel iets te vinden wat ik mooi, grappig, leuk of interessant vind aan een voorstelling. Dat maakt mijn functie als Social Ambassador leuk en uitdagend. Maar waar ik het écht voor doe, zijn de voorstellingen waarbij ik niet hoef na te denken over wat ik in mijn blog zal schrijven, de voorstellingen waarbij ik met een top gevoel de zaal uitloop. Een voorstelling waarbij ik zonder twijfel kan zeggen; JA. Dit is een aanrader.

De musical ‘You’re the Top’ is zo’n voorstelling. Een absolute aanrader. Het stuk gaat over Cole Porter, een legendarische songwriter met een opmerkelijk levensverhaal. Cole Porter is zo’n icoon wiens naam niet zoveel zegt voor ‘mijn generatie’, maar zodra je een van zijn liedjes afspeelt, zingt iedereen mee. Ik moet ook bekennen dat ikzelf niet direct de link wist te leggen tussen de verschillende hits en deze schrijver. Hoewel ik het gevoel had dat ik hem en zijn verhaal wel kende, was niets minder waar. Er is zoveel meer over Cole Porter te vertellen dan ik in eerste instantie dacht. Het was dan ook een eer om voor de voorstelling in gesprek te gaan met Paul Groot, de acteur die de rol van Cole Porter voor zijn rekening neemt in ‘You’re the Top’, en alles over hem weet. Nadat hij me heeft bijgepraat over de voorstelling, hebben we samen een korte vlog opgenomen, welke je kunt bekijken onderaan deze blog.

Voordat je daaraan begint, lees nog even verder, ik geef je tien redenen waarom je deze voorstelling niet mag missen.

1. Een stukje cultuur-/ muziekgeschiedenis waar jij als muziekliefhebber gewoon van op de hoogte hoort te zijn.
2. Prachtige muziek, door fantastische zangers, zangeressen en vijf grandioze jazzmuzikanten.
3. Een verhaal vol liefde, vriendschap, emotie, succes, eenzaamheid en onzekerheid, maar niet zoals je gewend bent in een gemiddeld doorsnee verhaal.
4. Een ontroerend en intiem maar toch ook humoristisch stuk.
5. Een gepassioneerde cast, met acteurs die echt uitstekend op elkaar in gespeeld zijn, daardoor heerlijk om naar te kijken.
6. Paul Groot stijgt echt boven zichzelf uit in deze rol, gaaf om te zien.
7. Ook als je niet van musical houdt, of niet van jazz, deze voorstelling zul je zeker kunnen waarderen.
8. De huidige hitlijsten bevatten nog steeds liedjes van Cole Porter, het is heel tof om te zien waar dat vandaan komt en wie erachter deze liedjes zat.
9. Het wordt tijd dat je weer eens lekker gaat genieten van een avondje uit in Flint Amersfoort.
10. Gewoon omdat ik het zeg.

Kortom, ga dit zien, geniet, en doe dat dan in Flint Amersfoort. En zoals Paul aangeeft in de vlog: Kun je hier ook heerlijk eten. Dat goede maal kun je scoren bij TREK! Een mooie complete avond uit. Laat me weten of je net zo hebt genoten zoals ik!

 

The Ruggeds

"Dit was grandioos. We hebben een uur lang ademloos zitten kijken."

The Ruggeds

"Dit was grandioos. We hebben een uur lang ademloos zitten kijken."

Soms is het best lastig om te schrijven over een voorstelling. Er is altijd veel liefde en energie in gestoken door de makers, wie ben ik om daar iets van te vinden? Daarom neem ik het liefst iemand mee uit de specifieke doelgroep van een voorstelling. Zo kan ik ook die mening meenemen in mijn blog en doe ik geen makers te kort.

Soms is het best lastig om te schrijven over een voorstelling. Er is altijd veel liefde en energie in gestoken door de makers, wie ben ik om daar iets van te vinden? Daarom neem ik het liefst iemand mee uit de specifieke doelgroep van een voorstelling. Zo kan ik ook die mening meenemen in mijn blog en doe ik geen makers te kort.

Dit keer ging ik naar het wereldwijd geprezen breakdance gezelschap The Ruggeds met.... Mijn Moeder?!

Ja, deze voorstelling heb ik anders aangepakt. Want in sommige gevallen is het meesterlijk interessant om juist iemand mee te nemen die er geen directe link mee heeft. Moeilijker te overtuigen dan de gemiddelde breakdance fan, maar daarmee juist een interessante blik rijker.

Dit was grandioos. We hebben beide een uur lang ademloos zitten kijken naar de bijzondere moves van een gevarieerd gezelschap. Ik link breakdance automatisch met Hiphop, maar toen ik mijn moeder probeerde te overtuigen om mee te gaan, zei ik dat het écht niet de Hiphop zou zijn die ik jaren door de speakers liet knallen met de vrienden die mijn ouders ‘de Petjes’ noemde. Stiekem was dit alleen om haar zover te krijgen dat ze mee ging, ik had geen idee dat dit daadwerkelijk een super inspirerende combinatie zou zijn van Hiphop, modern, verschillende stijlen muziek, dans en expressie.

De sfeer waarbij alles mag, alles kan, alles perfect samen komt, stroomde van het podium de zaal in. Ik heb nog nooit zoveel liefde in een theaterzaal gezien. Dat klinkt misschien heel gek, en misschien moet ik dat even uitleggen. Er was een periode waarin ik volledig stond voor de 5 elementen in de Hiphop. Ik wil daar verder niet al te veel over uitweiden, maar het ‘Hiphop gevoel’ waarbij liefde en vriendschap, waardering en respect enorm centraal staan, is gewoon echt heel erg tof en ik ben enorm dankbaar dat ik dat in verschillende gezelschappen heb mogen ervaren. Toch heerst er bij de mensen die dit gevoel niet kennen en niet hebben mogen ervaren een vooroordeel, over dat wat hiphop uitstraalt. Breakdance is uiteraard een belangrijk element binnen de Hiphop, en deze zaal, met het meest diverse publiek dat je tegen zal komen, met enorm gepassioneerde, vlammende artiesten op het podium is gewoon een supergave ervaring waarbij ik denk dat mensen dit soort vooroordelen los kunnen laten. Mijn moeder kende het wel al maar het blijft cool om te zien dat – ook al is hiphop niets voor haar – we toch samen van zoiets kunnen genieten. Naast hiphop verwerken The Ruggeds zoveel andere muzikale en artistieke invloeden, het zit echt heel erg goed in elkaar. Zelfs de techniek is (letterlijk) spot on. Blown Away!

Ik schrijf met liefde voor Flint, maar niet iedere voorstelling maakt mij zo enthousiast als deze. En dat mag wel een keer gezegd worden. Nu de kaarten voor een voorstelling van deze jongens nog betaalbaar zijn en je gewoon bij Theaterhart Amersfoort kunt gaan kijken… Pak je kans.

Wie is er bang voor Virginia Woolf

"Als jij een dier was, dan liet ik je inslapen!"

Wie is er bang voor Virginia Woolf

"Als jij een dier was, dan liet ik je inslapen!"

Een wereldberoemd toneelstuk 'Wie is er bang voor Virginia Woolf?', een klassieker over het falen van de Amerikaanse droom, van het perfecte huwelijk, de harmonieuze familie en het persoonlijke succes. Dit juweel uit de toneelliteratuur krijgt het acteergeweld dat het verdient, met Carine Crutzen, Warre Borgmans, Dragan Bakema en Yara Alink als cast.

'Wie is er bang voor Virginia Woolf?' maakte schrijver Edward Albee in 1962 in één klap wereldberoemd en inmiddels zijn George en Martha misschien wel het meest bekende koppel uit het moderne theater.

Dit is zo'n stuk waar iedereen weleens iets over gehoord heeft, maar als je rondvraagt heeft vrijwel niemand het ooit echt zelf gezien. Ik hou van dat soort dingen, het maakt me nieuwsgierig. Om eerlijk te zijn had ik een stoffig, zeer diepgaand stuk verwacht. Maar wat ik zag was pure hysterie, een web van leugens, bedrog, haat en liefde.

Herkenbare frustraties, met daaropvolgende irrealistische gebeurtenissen en opmerkingen. Een mooi voorbeeld van een opmerking die bij mij lang bleef hangen, was de koelbloedig uitgesproken: "als jij een dier was... dan liet ik je inslapen..."

Daar waar liefde het bloed onder je nagels vandaan kan halen en makkelijk kan transformeren tot haat, is er een roerig toneelstuk om de angst om te falen te vertalen naar een hysterisch geheel. Met slechts vier acteurs wordt een wel heel bijzondere en heftige nacht gespeeld, die je nog lang zal bijblijven.

Een lange zit, maar de moeite waard voor hen die toe zijn aan een stuk dat wakker schudt en je zal verwarren. Het is voor ons niet zo gewenst om geintjes uit te halen door te zwaaien met pistolen of de vrouw van een ander te verleiden. Ontsnap dus liever door toe te zien hoe het in dit stuk gebeurt, maar please don't try this at home...

Hair

"Een klassieker in een fris, modern jasje."

Hair

"Een klassieker in een fris, modern jasje."

Hoewel ik de klassieker even uit mijn hoofd moest zetten om van deze musical te kunnen genieten, wordt er dit theaterseizoen een mooie versie van HAIR neergezet. Een oerHollandse versie van een klassieker, vertaald naar het Nederlands, en de Nederlandse maatschappij.

Vrijheid, blijheid, liefde en rechtvaardigheid. Een bruisende sfeer, waarbij zelfs het publiek zich geroepen voelt om het vrije gevoel met zich mee te dragen voor de komende tijd. Acteurs verspreiden zich door de zaal, ik word geknuffeld, aangehaald, toegezongen, en de rest van het publiek met mij. De geur van wierook, de warmte van knuffelende acteurs, de gezelligheid in de zaal én in de foyer, en de eindeloos mooie kostuums dragen bij aan een totale beleving.
De ster van de avond is voor mij Rafella, die écht prachtig zingt. Haar rol is ook een van de weinige waarbij de liedjes nog wat dichter bij het origineel staan. Daar houd ik van! De vrolijke dansjes en fleurige kostuums nemen je mee naar een andere wereld.

Ik heb mij laten vertellen dat er bij Flint ook in het bijzonder aandacht besteed wordt aan het sfeerelement. Zo wordt er een Flower Power diner in stijl georganiseerd, waarbij liefde en vrijheid centraal staan. Een fantastische omgeving, heerlijk eten en fijn gezelschap, zorg dat je erbij bent!

De Vader

"De Vader is grappig, ontroerend, en toch confronterend."

De Vader

"De Vader is grappig, ontroerend, en toch confronterend."

Bij een stuk als dit heb ik het gevoel dat ik erg moet uitkijken met wat ik schrijf. Ik wil namelijk niet verkeerd omschrijven wat een groep toegewijde acteurs en theatermakers zo bijzonder heeft neergezet, maar ik ga mijn best doen.

De ‘ouder-kind’ relatie is een populair onderwerp onder theatermakers. Met name het aftakelen van de ouder, en het onbegrip van het kind worden vaak gebruikt voor ontroerende, herkenbare stukken. Zo ging ik voor Flint al naar Vaders en Zonen, waarbij een vergelijkbaar onderwerp wordt aangesneden. In 2015, voor ik blogs schreef over voorstellingen, ging ik naar ‘Vader’ van Peeping Tom. Een heftig stuk, eigenlijk over exact hetzelfde onderwerp als ‘De Vader’, waar ik nu ben geweest. Dat was destijds in Amsterdam, en was best een beetje heftig. Ik verliet het theater met een steen in m’n maag en hoewel het een ‘mooi’ stuk was, had ik niet het gevoel dat ik even een avondje uit was geweest.

De trailer van ‘De Vader’ gaf mij gelukkig al meer het gevoel dat ik gewoon een fijne avond toneel zou beleven, en bevestigde mijn hoop dat het stuk niet zou lijken op ‘Vader’. Ik besloot mijn ouders mee te nemen, die naar mijn vermoeden waarschijnlijk beter in de doelgroep zouden passen dan ik.

Mijn voorgevoel bleek te kloppen, en dit stuk staat lijnrecht tegenover de voorstelling die ik in 2015 zag. De Vader is grappig, ontroerend, en toch confronterend. Hoewel mijn ouders en ik bekend zijn met een Alzheimer patiënt en de achteruitgang van iemand met dementie van dichtbij mee maken, was het geen voorstelling waar we een naar gevoel van kregen. Het is een mooie manier om te zien, en te leren begrijpen hoe verwarrend en pijnlijk deze ziekte is. Het wordt luchtig gebracht, en toch word je aan het denken gezet.

Ken jij ook iemand met Alzheimer, wordt jouw geliefde met dementie niet begrepen? Deze voorstelling laat op mooie, subtiele wijze zien, hoe het kan zijn. Je raakt zelf in de war: ‘Daar stond toch een stoel?’, ‘waar is die andere dochter nu gebleven, of is dit toch dezelfde?’

Heel mooi, bijzonder en toegankelijk voor zowel mij als mijn ouders, en de rest van het gemêleerde publiek. Wij gingen naar een van de eerste try-outs, en er werd nog druk geschreven door theatermakers in de zaal. Ik vraag me oprecht af wat hier nog aan te verbeteren valt, misschien ga ik zelfs nog wel een tweede keer!

Dias in Concert

"Het dias gevoel zit in je hart, van binnen!"

Dias in Concert

"Het dias gevoel zit in je hart, van binnen!"

Als Social Ambassador van Flint bezoek ik met name voorstellingen in andere theaters. Zo kom ik bijvoorbeeld in Zeist, Veenendaal, Amsterdam, Rotterdam en Utrecht. Dat is natuurlijk heel leuk, en ik laat jullie graag weten welke voorstellingen je hier in Amersfoort echt moet gaan zien. Maar ik ben voor Flint gaan schrijven omdat ik Amersfoort zo tof vind, en natuurlijk Flint.

17 december ging ik eindelijk weer eens naar de thuisbasis. Dias in Concert in Flint! Ik hou van Dias Latinos, jaren mocht ik als vrijwilliger de meest te gekke optredens begeleiden als stagemanager. Wat een magische momenten leverde dit festival op, met bezoekers van over de hele wereld, Amersfoort was voor even geen onderdeel van een koud kikkerlandje.

Ik heb het dan ook oprecht erg gevonden toen het festival verdween. De tergeefse pogingen om het nieuw leven in te blazen hadden nooit hetzelfde resultaat kunnen bereiken en hoewel alle Dias fans het festival nog in het hart dragen, verdween het warme Dias sfeertje. Toen ik voor het eerst hoorde dat een nieuw bestuur besloten heeft het festival nieuw leven in te blazen, durfde ik ook nog niet echt blij te zijn. Is de kracht van Amersfoorts Dias Latinos wel terug te vinden?

Dias in Concert sprak mij dan ook nog niet echt aan. Iets wat met Dias te maken heeft, binnen, in de winter? Eenmaal binnen realiseerde ik me dat ik wellicht iets te sceptisch was geweest. Het dias gevoel zit in je hart, van binnen! Het voorproefje in de veelzijdige AFASzaal bleek dan ook de perfecte manier om het vuurtje vast aan te wakkeren. Warm van binnen kunnen de bezoekers weer een beetje beter tegen de kou van buiten, en de vastgeroeste heupjes zijn weer los gekomen.

Er is nog vrij weinig duidelijk over de nieuwe vorm van Dias Latinos. Grootse plannen worden nog vaag omschreven, een geheimzinnig geheel. Misschien wel goed, zonder al te hoge verwachtingen kan de nieuwe Dias ons alleen maar verrassen. En ik ben in ieder geval weer eens naar m'n vertrouwde Flint geweest, toch altijd net iets gastvrijer dan de andere theaters die ik mag bezoeken.

Theaterhart Amersfoort

Blijf op de hoogte