Anne Wil Blankers - Driving Miss Daisy ( Mark Engelen).jpg
Driving Miss Daisy - foto 2 (c) Leo van Velzen.jpg
Driving Miss Daisy - foto 1 (c) Leo van Velzen.jpg
Driving Miss Daisy - foto 4 (c) Leo van Velzen.jpg
Driving Miss Daisy - foto 3 (c) Leo van Velzen.jpg
Driving Miss Daisy - foto 5 (c) Leo van Velzen.jpg
Driving Miss Daisy - foto 6 (c) Leo van Velzen.jpg
Driving Miss Daisy - foto 7 (c) Leo van Velzen.jpg

Driving Miss Daisy

Anne Wil Blankers, Edwin Jonker en Iwan Walhain

Voordat deze voorstelling begint vindt er een inleiding plaats. Tijdens de inleiding komt u meer te weten over de achtergrond van de voorstelling, een 72-jarige Joodse weduwe uit Atlanta, haar auto total loss rijdt, besluit haar zoon Boolie dat ze te oud is om nog te rijden. Hij huurt Hoke Colburn in als chauffeur, tot afgrijzen van zijn moeder, die helemaal niet zit te wachten op iemand van een ander geloof en met een andere huidskleur.

‘Driving Miss Daisy’ is het hartverwarmende verhaal van een bijzondere vriendschap tussen een oudere weduwe en haar chauffeur. In het zuiden van de Verenigde Staten, in de jaren vijftig en zestig het toneel van rassenrellen, proberen Miss Daisy en Hoke hun weg te vinden. Anne Wil Blankers, de grande dame van het Nederlandse toneel, speelt Miss Daisy en Edwin Jonker haar chauffeur. Het iconische toneelstuk over trots, veranderende tijden en de kracht van vriendschap wordt voor het eerst in Nederland opgevoerd. In 1988 won Alfred Uhry met zijn stuk de Pulitzerprijs, de verfilming een jaar later ontving drie Oscars. 

Na afloop van Driving Miss Daisy vindt TREK live plaats. DJ WitKonijn verzorgt na de voorstelling een optreden. TREK live is gratis toegankelijk, ook als je geen kaarten voor de voorstelling hebt!

www.senf.nl

Toneel
Bestel Kaarten

Extra kosten: € 1,- administratiekosten per kaartje met een maximum van € 5,- per bestelling. Garderobe en een pauzedrankje zijn inbegrepen in de toegangsprijs.

Driving Miss Daisy: acteerwerk van het hoogste niveau *****

De Grande Dame van het toneel is terug.

Driving Miss Daisy: acteerwerk van het hoogste niveau *****

De Grande Dame van het toneel is terug.

Er zijn theatervoorstellingen waar je reikhalzend naar uitkijkt. Driving Miss Daisy is er zo een.

Het toneelstuk van Alfred Uhry uit 1987 werd twee jaar later succesrijk verfilmd met Jessica Tandy en Morgan Freeman in de hoofdrollen.

Nu is er de Nederlandse toneelversie én de terugkeer van Anne Wil Blankers (77), die in januari overwerkt raakte en een rustperiode moest inlassen. Maar de Grande Dame van het toneel is terug. En hoe!

Driving Miss Daisy onder regie van Agaath Witteman lijkt voor haar gemaakt. De joodse weduwe Daisy Werthan, brokkenmaakster in het verkeer, moet tandenknarsend toezien hoe haar zoon Boolie (Iwan Walhain) een chauffeur voor haar aanstelt.

Voor de onafhankelijke en aanvankelijk bepaald misantropische vrouw een onverteerbaar staaltje paternalisme. Zeker als blijkt dat Hoke Coleburn (Edwin Jonker) een donkere huidskleur heeft en qua achtergrond en educatie ver van haar afstaat.

De twee zijn tot elkaar veroordeeld, maar gaandeweg ontstaat tijdens hun autoritten een relatie, waarin vooroordeel plaatsmaakt voor wederzijds begrip en de sociale kloof tussen beiden voelbaar wordt gedicht.
Tastbaar

Driving Miss Daisy is gesitueerd in de Verenigde Staten (Georgia) in de jaren 40, waarin rassenscheiding- en geweld en antisemitisme manifest waren. In het sobere, maar doeltreffende decor wordt die tijdgeest indringend met krantenberichten en foto’s (het brandende kruis van de Ku Klux Klan) en een toespraak van Martin Luther King tastbaar gemaakt.

Voor de drie spelers is het een écht acteerstuk met scherpe, geestige, maar evenzeer ontroerende dialogen. Blankers ís eenvoudigweg Daisy Werthan. Bits, nuffig, (niemand kan zo indringend ‘Doe niet zo lelijk tegen je moeder’ zeggen), maar ook mooi kwetsbaar.

Iwan Walhain maakt van zijn ‘bijrol’ een volwaardig personage: de zakenman wiens jachtige bestaan haaks staat op dat van zijn moeder in de herfst van haar leven.

Edwin Jonker speelt Hoke Coleburn bewonderenswaardig naturel, met een bijna achteloze schwung. De scene in het verpleeghuis waarin hij Miss Daisy helpt met eten is van een onvergetelijke schoonheid. Ze zijn dan beiden op leeftijd, een proces dat zich gedurende Driving Miss Daisy volkomen organisch heeft voltrokken. En dat nu heet acteren op het hoogste niveau.

Door Arno Gelder.

Innig theater over ouderdom en politiek in ‘Driving Miss Daisy’ ****

Dit theaterjuweel, geregisseerd door Agaath Witteman, munt uit door ontroerende details.

Innig theater over ouderdom en politiek in ‘Driving Miss Daisy’ ****

Dit theaterjuweel, geregisseerd door Agaath Witteman, munt uit door ontroerende details.

Het liefdevolle ‘Driving Miss Daisy’ is een theaterjuweel over de innige vriendschap tussen de Joodse weduwe Miss Daisy en haar Afro-Amerikaanse chauffeur. Anne Wil Blankers verbeeldt indrukwekkend de tragiek van het ouder worden.

Jong is ze, Miss Daisy, nog maar net zeventig. Maar ze heeft zojuist een auto-ongeluk veroorzaakt en volgens haar zoon loopt ze „titanische risico’s”. Hij regelt een chauffeur voor haar: Hoke, van Afro-Amerikaanse afkomst. In de anderhalf uur die de liefdevolle theatervoorstelling Driving Miss Daisy duurt, ontvouwt zich na enige weerstand een innige vriendschap tussen de Joodse weduwe Miss Daisy en Hoke.

Dit theaterjuweel, geregisseerd door Agaath Witteman, munt uit door ontroerende details. Anne Wil Blankers als Daisy weet op indrukwekkende wijze de tragiek van het ouder worden te verbeelden: aanvankelijk is ze een fiere dame maar aan het slot schuifelt ze over het toneel, verward, met afwerende houding en loshangend haar. Maar haar stem blijft ongebroken, een gloedvolle alt. De chauffeur, gespeeld door Edwin Jonker, assembleert aan het begin de kapotte auto tot een geheel met vier zetels en een wit stuur. Videobeelden op de achtergrond bewegen voort, zodat een echt roadmovie-gevoel ontstaat.

De voorstelling is gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van Alfred Uhry uit 1987, twee jaar later verfilmd met Jessica Tandy en Morgan Freeman in de hoofdrollen. De kracht van Driving Miss Daisy schuilt niet alleen in de uitbeelding van ouderdom, de politieke dimensie is onmiskenbaar. Uhry, afkomstig uit Atlanta, verweeft rassenrellen, racisme en de opkomst van Martin Luther King in zijn tekst. Daisy koestert sympathie voor King, maar haar zoon (gespeeld door Iwan Walhain) is ondernemer en hij weigert zijn moeder hierin te volgen. Dat zou zijn zaak schade berokkenen. In een onthullende dialoog tussen Daisy en haar zoon komt een uitzichtloos dilemma aan de orde. In schitterend spel met kleine gebaren toont Blankers begrip voor de visie van haar zoon, maar ze toont ook verdriet. Driving Miss Daisy laat toneel zien van betekenis: met grootse eenvoud tonen de spelers de bijzondere band tussen groeiende ouderdom en maatschappelijk engagement.

Door Kester Freriks

Extra informatie

Tekst

Alfred Uhry

Vertaling

Teunkie van der Sluijs

Regie

Agaath Witteman

Spel

Anne Wil Blankers, Edwin Jonker en Iwan Walhain 

Wellicht

Ook interessant

Theaterhart Amersfoort

Blijf op de hoogte