Troost & Zonen - scènefoto's - Bart Grietens-114z.jpg
Troost & Zonen - scènefoto's - Bart Grietens-129z.jpg
Troost & Zonen - scènefoto's - Bart Grietens-11z.jpg
Troost & Zonen - scènefoto's - Bart Grietens-106z.jpg
Troost & Zonen - scènefoto's - Bart Grietens-55z.jpg

Troost & Zonen

Theatergroep Suburbia

Schrijver Peer Wittenbols en regisseur Rob Ligthert hebben sinds de jaren negentig een rijkgeschakeerd oeuvre opgebouwd en oogstten succes met toneelstukken als ‘Liefdeslied’, ‘Honingjagers’ en het voor Theatergroep Suburbia geschreven ‘Winterbloemen’.

‘Troost & Zonen’ is een zwarte komedie over vier mannen van drie verschillende generaties, zonder moeder of partner: een grootvader van vijfenzeventig, zijn zoon van in de vijftig en twee kleinzoons van begin dertig. Ze zijn komisch in hun tragiek, tragisch in hun verbondenheid. Opa vult zijn pensioengat als schnabbelsinterklaas, zijn zoon draagt stiekem jurken. En de kleinzoons? Die zitten knel in hun carrières en hun liefdes. Al jaren hebben ze elkaar niet willen zien. Een gewelddadige speling van het lot maakt dat ze alsnog op elkaar aangewezen zijn. Grootvader moet samen met zijn kleinzoons weer voor zijn ‘kind’ zorgen. Even lijkt de familie weer een warm en veilig nest, maar binnen de kortste keren raken ze verstrikt in hun verleden en heden.

www.theatergroepsuburbia.nl

Toneel
Bestel Kaarten

Extra kosten: € 1,- administratiekosten per kaartje met een maximum van € 5,- per bestelling. Garderobe en een pauzedrankje zijn inbegrepen in de toegangsprijs.

Heerlijk avondje familiedrama

“Peter Blok excelleert in zijn bescheiden, liefdevolle vertolking van de vader.”

Heerlijk avondje familiedrama

“Peter Blok excelleert in zijn bescheiden, liefdevolle vertolking van de vader.”

Laat dat maar aan toneelschrijver Peer Wittenbols en regisseur Rob Ligthert over: een tragikomisch familiedrama waarin gaandeweg de ontboezemingen alle onderlinge verhoudingen overhoopgooien. In Troost en zonen zien we een viertal eenzame mannen die zich van de oer-Hollandse gezelligheid rondom Sinterklaastijd bepaald niets aantrekken. Als een verloren zoon onverwacht voor de deur staat, kan het ‘heerlijk avondje’ beginnen.

Het zijn stuk voor stuk prachtige, intrigerende personages. Centraal staat een alleenstaande vijftigplusser die in het geheim graag vrouwenkleren aantrekt. Zijn vader, een man van 75 met dito blaas, komt om de haverklap bij hem binnenvallen om van het toilet gebruik te maken. Hij klust op zijn oude dag in de wijk bij als Sinterklaas.

En dan zijn er nog twee zoons: de ene is, in afwachting van een strafrechtelijk proces rondom grensoverschrijdend gedrag met een vluchteling, tijdelijk bij zijn vader ingetrokken. De ander heeft zich niet meer laten zien sinds hij vijf jaar terug alle centen van zijn familie meenam en hen berooid achterliet. Hij ontpopte zich in dat hiaat van vijf jaar tot internationale handelaar in kippenpoten, werd een echte self-made man, althans totdat zijn vrouw zwanger bleek en de angst hem om de oren sloeg. Vanavond staat ‘ie na al die jaren ineens weer voor de deur. Hoor wie klopt daar kind’ren.

Zijn komst is de katalysator voor de vele ontboezemingen en verwijten die dit gezin al jaren met zich meezeult. Want zoals elke familie hangt ook deze groep aan elkaar van onuitgesproken (voor)oordelen, jaloezie, beschuldigingen en (tegelijkertijd) de angst om elkaar kwijt te raken.

Maar ondanks een gedegen toneeltekst waarin gedoseerd steeds meer geschiedenis wordt ontvouwd, wil Troost en zonen nergens echt spannend worden. Dat lijkt vooral te komen door een gebrek aan enige urgentie in de dramatische situatie. Er hangt de personages per saldo geen dreiging boven het hoofd die de ontwikkeling van het stuk voortstuwt. Daardoor gaat het al snel een beetje kabbelen. Bovendien ligt de focus vooral op de afzonderlijke geschiedenissen van deze vier (eigenlijk drie, de grootvader blijft in dezen nog wat vlak) personages, en blijven de onderlinge relaties daarin veel meer aan de oppervlakte.

Neemt niet weg dat er op spelniveau behoorlijk wat te genieten valt. Peter Blok excelleert in zijn bescheiden, liefdevolle vertolking van de vader, die (gelukkig) uitdrukkelijk niet op de lach speelt. Justus van Dillen geeft zijn personage een mooi vuur. Hij weigert in de slachtofferrol te kruipen, maar evenmin zich als dader te profileren. Xander van Vledder speelt de andere zoon met een mooi naturel, zijn personage heeft de neiging om al goedbedoelend iedereen uit de tent te lokken. Iemand die je liever niet in je huiskamer ziet, maar wel heel graag op het toneel. Aus Greidanus sr. loopt daar al narrend tussendoor, is uiteindelijk waar elke bejaarde misschien wel tot verwordt: iemand die zijn bestaansrecht ontleent aan zijn rol de losse eindjes van de familiebanden bij elkaar te houden, meer dan aan zijn eigen identiteit.

Tel daar de kenmerkende combi van zwarte humor en gestileerd realisme van Wittenbols’ idiolect bij op, en je hebt een niet heel spannende, maar zeker wel vermakelijke toneelavond.

Door: Sander Janssens

Elk huisje heeft zijn kruisje

"Werkelijk een genot om naar te kijken."

Elk huisje heeft zijn kruisje

"Werkelijk een genot om naar te kijken."

Elk huisje heeft z'n kruisje. Zo ook dat van de familie Troost. 

Maar hoe schrijnender de familieverhoudingen, hoe beter toneelschrijver Peer Wittenbols daarmee uit de voeten kan. Twee jaar terug maakte het duo Rob Ligthert (regie) en Wittenbols (tekst) bij Theatergroep Suburbia nog het 'vrouwen'-stuk Winterbloemen, over vier vriendinnen. Daarin lukte het Wittenbols niet helemaal om de onderliggende pijn afdoende voelbaar te maken. Wat dat betreft keert hij nu met de mannen in Troost & Zonen terug naar zijn grote kracht: de moeizame band tussen bloedverwanten. 

Ze lijken niet bepaald voor het geluk geboren, de Troost-mannen. Wanneer (klein)zoon Jim (Xander van Vledder) na vijf jaar afwezigheid totaal onverwacht zijn familie weer binnenwandelt, komen de onderlinge verhoudingen op scherp te staan. Langzaam ontvouwen zich de trauma's waar deze mannen mee te dealen hebben en komt er bovendien het nodige oud zeer bovendrijven. Vader Max (Peter Blok) blijkt een dubbelleven te leiden en stiekem vrouwenkleren te dragen, broer Cas (Justus van Dillen) staat bij Vluchtelingenwerk op non-actief in verband met een ongepaste relatie met een minderjarige asielzoeker en de mopperende opa (Aus Greidanus sr.) rept zich ondertussen met zijn zwakke blaas als bijklussende Sinterklaas van de ene naar de andere schnabbel. Jim lijkt aanvankelijk alles op een rijtje te hebben, maar blijkt doodsbenauwd voor het naderende vaderschap.

Echt heel spannend wordt het lichtvoetige tragikomische Troost & Zonen niet. Daarvoor zijn de intriges simpelweg te klein. Het is eerder een buitengewoon charmante, lichtvoetige familieschets, waarbij iedere punt en komma uitstekend en zorgvuldig wordt uitgeserveerd door alle vier de acteurs. En dat minutieuze spel op de vierkante millimeter is werkelijk een genot om naar te kijken. 

Door: Esther Kleuver

Extra informatie

Tekst

Peer Wittenbols

Regie

Rob Lightert

Spel

Peter Blok, Aus Greidanus sr., Justus van Dillen en Xander van Vledder

Decor en licht

Catharina Scholten

Kostuum

Bernadette Corstens

Wellicht

Ook interessant

Theaterhart Amersfoort

Blijf op de hoogte