Cathedral_fotograaf Hans Gerritsen_9OKT0777.JPG
Cathedral_fotograaf Hans Gerritsen_9OKT0799.JPG
Cathedral_fotograaf Hans Gerritsen_9OKT1228.jpg
Cathedral_fotograaf Justin Bekker_P1004233.jpg (1)
Cathedral_fotograaf Hans Gerritsen_9OKT1134.JPG (1)
Cathedral_fotograaf_Hans Gerritsen_9OKT1624.JPG
Cathedral_fotograaf_Hans Gerritsen_9OKT1213.JPG (1)

Scapino Ballet Rotterdam

Cathedral

Marcos Morau, de rijzende ster in de Europese theaterwereld, maakt met ‘Cathedral’ een nieuwe grote productie voor Scapino Ballet Rotterdam, geïnspireerd op de muziek van de wereldberoemde componist Arvo Pärt. De muziek wordt live uitgevoerd door Sinfonia Rotterdam, wat bijdraagt aan het theatrale en intense karakter van deze voorstelling.
Morau maakt internationaal furore met zijn prachtig vormgegeven stukken en inventieve bewegingstaal. De tournee van zijn eerste voorstelling in Nederland, ‘Pablo’, trok volle zalen. Met de spirituele muziek van Arvo Pärt als hartslag, roept ‘Cathedral’ gevoelens op over de essentie van het bestaan. Over het mysterie van de mens in de grootsheid van de natuur en het oneindige heelal. Morau plaatst de dansers in een al net zo imponerend toneelbeeld met levensgrote videoprojecties en een spectaculair lichtontwerp. De ontmoeting met een metershoge meteoor op het toneel vormt het raadselachtige begin van een bijzondere dansvoorstelling.

www.scapinoballet.nl

Dans
Bestel Kaarten

Extra kosten: € 1,- administratiekosten per kaartje met een maximum van € 5,- per bestelling. Garderobe en een pauzedrankje zijn inbegrepen in de toegangsprijs.

★★★★

Scapino Ballet Rotterdam danst het einde der tijden

★★★★

Scapino Ballet Rotterdam danst het einde der tijden

De Spaanse choreograaf Marcos Morau deelt zijn zorgen over de toekomst opnieuw in Cathedral, zijn nieuwe werk voor Scapino Ballet Rotterdam. Intrigerend is de beeldenrijkdom, dramaturgisch schort er nog wel wat aan.

Wat blijft er over van onze menselijkheid, in het door technologie overwoekerde leven op de bedreigde aardbol? Wordt het hier zoals op de planeet Pasionaria, vol menselijke kopieën zonder passie? Deze twee bezorgde vragen stelde de Spaanse choreograaf Marcos Morau. Dat deed hij met zijn Pasionaria twee maanden geleden. Zijn zorg over de toekomst deelt hij opnieuw in Cathedral, zijn nieuwe werk voor Scapino Ballet Rotterdam.

Het stuk, op hitcomposities van Arvo Pärt, is het zwarte tweelingbroertje van Pasionaria en prachtig in zijn onheilspellendheid. Alleen al die enorme, zwarte meteoriet die bij aanvang op het toneel ligt, en later weer neerdaalt.

Door intrigerende taferelen (Morau is tevens fotograaf) met onthoofde reuzen, astronauten met helmen als vissenkommen en een zwarte poppenwagen lijkt het of het speelgoed van de mens afkomstig is uit de doos van Pandora. Elke herkenbare emotie heeft het opgezogen, elke herkenbare beweging ook: in Moraus bewegingstaal (KOVA gedoopt) lijken alle scharnierende delen van het lichaam door individuele impulsen te worden aangestuurd. Geen enkel gebaar, geen enkele pas oogt organisch. Vervreemding is doorgedrongen tot in de diepste vezels en neuronen.

Robotmotoriek
Met hun tot op de vingerkootjes gefragmenteerde lijf bewegen de twaalf dansers van Scapino virtuoos als humanoïden zonder rust of begrip. Heel soms breken ze los uit de robotmotoriek en creëren vloeiende lijnen of, tegen het einde, een duet waar aanraking en warme mensenhuid contrasteren met de panisch schokkerige beweging: een pleidooi voor menselijke warmte, spiritualiteit en schoonheid.

Dergelijke dramaturgische variatie in ritme en sfeer zijn echter dun gezaaid. Dat past goed bij Pärts meestal trage, ijle klanken, maar Cathedral blijft wel te lang op één energetisch niveau hangen.

 

Door Francine van der Wiel
3 november 2019

★★★★

Dans van rijzende ster Marcos Morau op muziek van Arvo Pärt: een wonderlijke, krachtige combinatie

★★★★

Dans van rijzende ster Marcos Morau op muziek van Arvo Pärt: een wonderlijke, krachtige combinatie

Morau creëert in Cathedral een bizarre, futuristische wereld zonder logica, maar met fantasie.

Een meteoriet domineert het podium. Inslag? Fossiel? In ieder geval is alle kleur uit het toneelbeeld weggevaagd. De dansvoorstelling Cathedral van Scapino Ballet Rotterdam begint als duistere dystopie in grijstinten. Dat blijft vijf kwartier zo, tijdens deze indringende en ijzig consequente choreografie van de Spaanse danstheaterregisseur Marcos Morau. Voor de derde keer is deze rijzende ster te gast bij het Rotterdamse gezelschap. Net als bij Pasionaria door zijn eigen Veronal – onlangs te zien in Amsterdam – creëert Morau in Cathedral een bizarre, futuristische wereld zonder logica maar met fantasie, zodat je er flarden verhaal uit kunt destilleren.

Twaalf Scapinodansers, zes vrouwen, zes mannen, excelleren in hoekige, mechanische bewegingen waar nog een vleug menselijkheid doorheen schemert, maar ook robotmotoriek. Alsof ze zélf nog in verwarring verkeren over wat er aan de hand is op hun beschadigde planeet. Of ze nu door een deur wandelen, op een tweezitter plaatsnemen, over tafel schieten, met een stijve tas worstelen of een baby omklemmen, nooit wordt een beweging zachtaardig. Ze hellen extreem achterover, veren terug met knikkende knieën, zwikken op omgebogen enkels en zwenken hun heupen uit. Ze ogen zenuwziek en toch breedgeschouderd, door verdikkingen in colberts en kokerrokken. Sommigen dragen brillen op steeltjes en vissenkommen met voelsprieten. Drie danseressen fluisteren koele constateringen in microfoons. Eentje tikt mechanisch. Fascinerend onlogisch.

De ondertitel van Cathedral luidt An evening with Arvo Pärt. Die wonderlijke combinatie pakt krachtig uit. Sinfonia Rotterdam en zangeres Johanna Ferdinand omzwachtelen vanuit de orkestbak deze dystopie prachtig met een weemoedige cocon van Pärts composities. Zo lijken het overbekende Fratres en Spiegel im Spiegel warme residu’s van medemenselijkheid.

Door Anette Embrechts
3 november 2019

Wellicht

Ook interessant

Theaterhart Amersfoort

Ontvang de laatste nieuwtjes