Soundos - Niets te verliezen (Scala Photography) 3.jpg

Soundos

Niets te verliezen

Let op: Deze voorstelling is verplaatst van de AFASzaal naar de Rabobank Theaterzaal. Er geldt deze avond vrije zit.

Ik wacht haar in de coulissen op. Afgemat maar dampend van de adrenaline neemt raspaard Soundos haar applaus in ontvangst en loopt het podium af. Ze is een innig door mij bewonderde collega en ik zie haar als mijn gedroomde opvolger. Als ik een Louis Davids-ring te vergeven hád, had Soundos die al lang gekregen. Ik kijk haar diep in haar fonkelende hertenogen en durf het haar eindelijk te vragen: ‘Soundos, je stelt je zo kwetsbaar op. Hoe doe je dat?’

Zelf sta ik al jaren voor uitverkochte zalen, ook al ben ik maar een typische doorsnee-cabaretier: weinig originele naam, niet echt uitzonderlijk grappig, zonder uitblinkende persoonlijkheid en met een gecompliceerde relatiestatus. Typische dingen waar stralende Soundos geen last van heeft. Zij geeft zich he-le-maal! ‘Ben je nooit bang om door de mand te vallen?’ vraag ik haar. ‘Nee man, ik heb niets te verliezen!’ antwoordt deze top-comédienne met haar volste glimlach.

Over Soundos El Ahmadi:
Cabaretier Soundos is al meer dan 10 jaar lid van het bekende gezelschap Comedytrain en draait al jaren met succes mee in de cabaretwereld. Ze is een van de drie Nederlandse comedians die door Netflix gevraagd werd om een eigen special op te nemen.  Na de theatervoorstellingen Soundos Aangenaam, Er is geen Plan B en Geboren Met Ervaring staat ze nu met Niets te verliezen op de planken. Zet je schrap voor Soundos.

Na afloop vindt TREK live plaats waar DJ MaXerati een optreden verzorgt. TREK live is gratis toegankelijk.

Cabaret
Bestel Kaarten

Extra kosten: € 1,- administratiekosten per kaartje met een maximum van € 5,- per bestelling. Garderobe en een pauzedrankje zijn inbegrepen in de toegangsprijs.

"Soundos El Ahmadi gaat pijnlijke ervaringen met humor te lijf" (★★★★)

"Soundos El Ahmadi gaat pijnlijke ervaringen met humor te lijf" (★★★★)

In haar nieuwe voorstelling ‘Niets te verliezen’ legt Soundos El Ahmadi soepel en met humor het racisme en seksisme bloot dat ze ondervindt. „Wit zijn is geen nadeel, dus ik kán jullie niet eens discrimineren.”

Soundos El Ahmadi (37) hangt uitgeput tegen een van de drie boksballen die het decor vormen van haar vierde voorstelling Niets te verliezen. Dit openingsbeeld is een mooie metafoor voor hoe Soundos als Nederlands-Marokkaanse vrouw moet opboksen tegen vooroordelen. Ook optreden moet voor Soundos als een bokswedstrijd voelen, want ze gaat de confrontatie met het publiek niet uit de weg.

Een van de vooroordelen die Soundos te lijf gaat is dat vrouwen geen grote bek mogen hebben. Dat hardnekkige idee verklaart de negatieve reacties die Soundos kreeg op haar deelname aan Expeditie Robinson, waar ze de finale bereikte. Soundos geeft een komisch kijkje achter de schermen van het RTL-programma, maar dient ook haar critici op scherpe wijze van repliek.

Daarbij legt ze consequent het structurele racisme en seksisme bloot dat ze aan den lijve ondervindt. Dat Soundos steeds uit eigen ervaring spreekt, onderstreept de urgentie van haar betoog. Zo geeft ze een pijnlijke reconstructie van een ritje met een seksistische, agressieve taxichauffeur en vertelt ze over haar broer, die iets te vaak staande wordt gehouden door de politie.

Soundos heeft een knappe balans gevonden tussen luchtigheid en ernst, humor en ontroering. Ze gaat pijnlijke ervaringen vaak met veel humor te lijf, zoals in haar geestige relaas over een racistische theaterdirecteur, maar durft ook een politiek statement te maken zonder haar mening met een grapje te relativeren. Ook is er genoeg ruimte voor kwetsbaarheid, zoals wanneer ze uit haar puberdagboek voorleest.

Zelfspot

In de strakke regie van Wimie Wilhelm zijn ook een paar rustmomenten ingebouwd, maar Soundos kan best nog iets meer rust nemen. Een goede bokser is immers ook beheerst wanneer dat nodig is.

Gelukkig neemt Soundos in deze voorstelling niet alleen anderen de maat, maar toont ze ook behoorlijk wat zelfspot. Over haar extensions, die 1.000 euro gekost hebben, merkt ze droogjes op dat het „een hoop geld kost om er goedkoop uit te zien”.

Daarnaast is Soundos zeer goed in het opbouwen van een relatie met haar publiek. Als ze een man op de eerste rij laat schrikken door hem direct aan te spreken, knuffelt ze hem zelfs even. Aan haar soepele publieksinteractie kun je zien dat Soundos al lange tijd als stand-up comedian actief is bij Comedytrain.

Door de goede band die Soundos opbouwt kan ze het zich ook permitteren om het grotendeels witte publiek af en toe flink om de oren te slaan. Zo drijft ze de spot met het fragiele ego van witte mensen, die elke verwijzing naar hun witheid meteen als discriminatie ervaren. „Wit zijn is geen nadeel, dus ik kán jullie niet eens discrimineren”, is Soundos’ scherpe repliek.

Door: Dick Zijp op nrc.nl
Gezien: 23 januari in Theater Bellevue.

Scherpe Tirades tegen racisme en seksisme

Scherpe Tirades tegen racisme en seksisme

Geheel tegen haar eigen verwachting in, bereikte Soundos El Ahmadi in 2017 de finale van het tv-programma Expeditie Robinson. Wat ze daarvan heeft geleerd, zo vertelt ze in Niets te verliezen, is dat ze moet ophouden met zichzelf te onderschatten. Ze laat zich dan ook niet langer van de wijs brengen door de vele haat die haar publieke optredens oproepen. Soundos is een krachtige persoonlijkheid, wen er maar aan.

Deze houding vormt de perfecte basis voor een boeiende cabaretvoorstelling, Soundos’ vierde alweer. Drie levensgrote rode boksballen vormen het simpele maar sprekende decor voor anderhalf uur aan harde grappen en persoonlijke verhalen, in de beste stand-upcomedy-traditie (Soundos leerde het vak bij Comedytrain).

Op haar scherpst is Soundos wanneer ze zich laat gaan in tirades tegen racisme en seksisme. Als Marokkaanse Nederlander is racisme voor haar een dagelijkse praktijk. Wanneer ze wordt gevraagd om ergens in de provincie een cabaretavond te presenteren, merkt de plaatselijke theaterdirecteur op dat hij weinig ‘exotische mensen’ programmeert, omdat dat de lokale bevolking maar afschrikt. Ook krijgt zij als enige na afloop geen fles wijn, maar olijfolie. Soundos brengt het allemaal met een stevige dosis sarcasme. De woede vermengt zich zo met humor, en het is uiteindelijk de witte Nederlander die in zijn hemd staat.

Soundos laat ook mooi zien hoe er, als het gaat om humor en grofheid, vaak met twee maten gemeten wordt. Zelf schuwt ze de provocatie niet. Ze laat zich, ook buiten het podium, regelmatig hard uit over alles wat haar stoort, van etnisch profileren tot luie journalisten. Vervolgens krijgt ze dan in felle bewoordingen te horen dat ze zich wat meer gedeisd moet houden. ‘Heel typisch,’ zegt ze, ‘mensen mogen wél boos op mij worden, maar ik niet op hen.’

Je zou het soort comedy dat Soundos maakt confrontatiecabaret kunnen noemen. Niet alleen in haar aanvallen op racisme en seksisme, maar ook in haar interactie met het publiek is ze direct en provocerend. Als een vrouw op de eerste rij irritant zit te knisperen met een snoeppapiertje, pakt ze dat resoluut af. En wanneer maar liefst twee mensen kort achter elkaar besluiten om de zaal te verlaten voor een toiletbezoek, krijgen die – terecht – de volle laag. In dit soort situaties betaalt Soundos’ jarenlange ervaring als stand-upcomedian zich uit. Ze weet dat je je toeschouwers, hoe vervelend ze ook zijn, nooit kunt negeren.

Als ze zo confronterend bezig is, weet Soundos makkelijk de aandacht vast te houden. In de wat langere persoonlijke verhalen lukt dat soms wat minder goed. Wanneer ze uitgebreid vertelt over een ongeluk tijdens het waterskiën in Marokko op haar achttiende, begint de spanning op den duur wel een beetje weg te zakken. ‘Waarom moet ik dit eigenlijk weten?’ vraag je je dan af. Gelukkig duren zulke momenten nooit lang en volgt er al snel weer een felle uithaal richting iets of iemand, zodat je weer helemaal bij de les bent.

Door: Ivo Nieuwenhuis op Theaterkrant.nl
Gezien op 6 december 2018, De Meervaart, Amsterdam

Wellicht

Ook interessant

Theaterhart Amersfoort

Ontvang de laatste nieuwtjes