Toverfluit 01 © Sanne Peper.jpg
Toverfluit 03 © Sanne Peper.jpg
Toverfluit 04 © Sanne Peper.jpg
Toverfluit 05 © Sanne Peper.jpg
Toverfluit 14  © Sanne Peper.jpg

De Toverfluit (7+)

Nationaal Theaterweekend

De Toverfluit is een spannende, sprookjesachtige opera. Het is de allerbekendste ter wereld. De beroemde aria van de Koningin van de Nacht kent iedereen, zelfs als je nog nooit een opera hebt gezien. Of gehoord. In 1791 schreef Mozart de opera over de prins Tamino die met behulp van een mysterieuze toverfluit de prinses Pamina moet redden

Silbersee en De Toneelmakerij maken nu samen, speciaal voor iedereen vanaf 7 jaar, een nieuwe versie. Deze Toverfluit speelt zich af tegen de achtergrond van een intergalactische strijd tussen de Nacht en de Zon. De jonge astronaut Tamino stort neer met zijn raket in een vergeten deel van ons melkwegstelsel. Daar ontmoet hij de sterrenvanger Papageno. Samen gaan ze op avontuur om een prinses te redden. Ze slagen in hun missie en de astronaut valt als een blok voor de stoere prinses. En zij voor hem. Dus: ze leven nog lang en gelukkig, want zo gaat dat in sprookjes. Of toch niet helemaal?

Muziektheatergezelschap Silbersee en De Toneelmakerij bundelen de krachten voor een volstrekt eigentijdse versie van dit meesterwerk van Mozart waarin klassieke muziek, rap, dans en theater samenvloeien tot een magisch muziektheater voor de hele familie.

www.toneelmakerij.nl

Familievoorstelling
Bestel Kaarten

Extra kosten: € 1,- administratiekosten per kaartje met een maximum van € 5,- per bestelling.

Heerlijke Mozart-bewerking van Silbersee en de Toneelmakerij

★★★★

Heerlijke Mozart-bewerking van Silbersee en de Toneelmakerij

★★★★

Mozart, hiphop, beatboxen, breakdance en een even onverwacht als overweldigend koor gaan hand in hand in De Toverfluit van regisseur Paul Knieriem, Silbersee en De Toneelmakerij. Het resulteert in een voorstelling die ruim vijf kwartier van de eerste tot de laatste minuut boeit.

Daniël van Klaveren maakte een vrije bewerking van misschien wel Mozarts geliefdste opera, waarin vogelvanger Papageno een sterrenvanger is die voor zowel Nacht als Zon sterren vangt. De drie dames van de Koningin van de Nacht zijn ook hier drie dames, maar waarvan een als verteller (een glansrol van Nadia Amin) optreedt. Tamino blijkt een astronaut uit de toekomst die op een vreemde planeet crasht en daar hoofdpersonage Pamina ontmoet, een meisje dat aan het begin van de voorstelling moeilijk in slaap valt door haar ruziënde ouders. Droomt zij dit alles? En als dat zo is: wil ze dan eigenlijk wel wakker worden? Want ‘ik ben iedereen tot last, in mijn droom was alles beter’.

Het is knap hoe Van Klaveren de grote lijn van Mozarts opera volgt, maar voor zowel de kinderen als ouders een urgente lading meegeeft. Hier geen vrijmetselaarsriten, maar een vader die wil dat je altijd lacht, ook al valt er niks meer te lachen, en een moeder die met de muziek van ‘Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen’ eist dat Pamina zorgt dat Zon voor eeuwig ondergaat. De ouders van de astronaut denken op hun beurt dat hij niets alleen kan. Maar Pamina en Tamino besluiten niet langer naar Zon of Nacht te luisteren, want net als alle ouders zijn dat egoïsten, en reizen samen naar een nieuwe wereld.

De bewerking die Genieve Murphy van Mozarts muziek maakte steekt eveneens zeer behendig in elkaar. De bekendste stukken ontbreken niet, maar worden nu gedragen door orgel, bas, percussie en elektronica. Mooi is hoe de hoge noten van Nacht gespiegeld worden in de geforceerde lach van Zon, adembenemend zijn koor, goed getimed de raps van Carl Refos. Puristen zullen ervan gruwelen, maar voor hen is deze voorstelling niet gemaakt.

Wat deze Toverfluit helemaal compleet maakt, zijn het indrukwekkende decor van Morgana Machado Marques en de stuk voor stuk ijzersterke zang- én acteerprestaties van de hele cast. En ja, ook hier vindt Papageno aan het eind zijn Papagena, maar wie wil weten hoe, moet echt zelf naar het theater.

 

Door Henri Drost

‘De Toverfluit’ is een ruimtereis waarbij je je geen seconde verveelt

★★★★

‘De Toverfluit’ is een ruimtereis waarbij je je geen seconde verveelt

★★★★

‘Die Zauberflöte’ van Mozart is een van de populairste opera’s, met zoveel betekenislagen dat iedere enscenering weer een verrassing is. Maar ook de meest doorgewinterde operaliefhebbers knipperen even met de ogen wanneer het doek opengaat voor ‘De Toverfluit’ in de regie van Paul Knieriem van de Toneelmakerij. Verspreid over het podium bespelen musici en zangers in space-achtige pakken hun instrumenten. In het midden een lichtinstallatie in de vorm van een hoge piramide en dwars over het toneel een lichtbalk waarop in een hoog tempo de beelden en projecties voorbijflitsen.

Deze schilderachtig vormgegeven Toverfluit speelt zich af in de ruimte. Prinses Pamina is een meisje met gescheiden ouders en haar prins Tamino een verdwaalde astronaut uit de toekomst. De beroemde Koningin van de Nacht wordt hier volledig overschaduwd door de spetterende dictator Zon in zijn gouden kostuum. Maar het verrassendst is Carl Refos in de rol van Papageno, een virtuoos rappende en dansende hiphopper die ook een stevige aria ten gehore brengt.

De Schotse componiste Genevieve Murphy schudde Mozarts muziek flink door elkaar en voegde er allerlei harmonieën en instrumenten aan toe. Het resultaat is een totaal vernieuwend mengsel van klassiek, modern, hiphop en elektronische muziek, waarin ook de bekende aria’s doorklinken. 

Opstand tegen de gevestigde orde

Krachtig is de aria van bariton Arnout Lems in de rol van Zonnekoning, die zijn muziek als warme stralen door de zaal verspreidt. De Koningin van de Nacht, sopraan Viola Cheung, is met haar duistere stem en antracietkleurige kostuum in alles zijn tegenbeeld. Ze zijn de ouders van Pamina, een energieke rol van Meneka Senn, die haar leven doorbrengt bij een oppas-bewaker die met een ketting aan haar zit vastgeklonken.

De scènes flitsen snel voorbij en het toch al ingewikkelde verhaal van ‘Die Zauberflöte’ is er niet eenvoudiger op geworden. De invalshoek die schrijver Daniël van Klaveren koos, is verrassend. Anders dan in Mozarts opera draait het niet om het mannelijke en het vrouwelijke, maar om de verhouding tussen ouders en kinderen. Pamina en Tamino komen in opstand tegen de gevestigde orde en gaan op zoek naar een betere wereld in de ruimte.

Die verhaallijn verdwijnt met de vele verwikkelingen op het podium nogal naar de achtergrond. Het maakt ‘De Toverfluit’ tot een wat fragmentarisch geheel, waarin je van de ene scene naar de andere zapt. Maar je kijkt je ogen uit, want iedere scene is een totaalkunstwerkje op zich. De eindscène waarin hiphopper Papageno zijn geliefde Papagena aan de telefoon krijgt en zij samen hun duet zingen, sleept alle personages én de zaal mee in een swingend slotlied. Vervelen doe je je geen moment bij deze ‘Mozart tot the Moon and Back’.

Door Anita Twaalfhoven

Wellicht

Ook interessant

Theaterhart Amersfoort

Ontvang de laatste nieuwtjes