JvB_211112_099.jpg
JvB_211112_260.jpg
JvB_211112_293.jpg
JvB_211112_318.jpg
JvB_211112_364.jpg
JvB_211112_368.jpg
JvB_211112_370.jpg

Girls & Boys - Toneelgroep Oostpool

Een aangrijpende One Woman Show door Hadewych Minis

Een onverwachte ontmoeting op een luchthaven leidt tot een intense en gepassioneerde liefdesrelatie. Al snel beginnen de jonge vrouw (Hadewych Minis) en haar grote liefde zich te settelen. Ze kopen een huis, trouwen, krijgen twee kinderen en jongleren met carrières. Het leven dat ze met elkaar hebben opgebouwd is gelukkig en vergelijkbaar met dat van velen, maar gaandeweg brokkelt het huwelijk af en neemt hun leven een verontrustende wending. 

'Girls & Boys' is een aangrijpende onewomanshow die begint als een hilarisch sprookje en eindigt in een onvoorstelbare nachtmerrie. 

Deze monoloog, van de hand van de veelgeprezen Britse toneelschrijver Dennis Kelly, verscheen in 2018 en is nu voor het eerst in Nederland te zien. Regisseur Daria Bukvić besloot dat het tijd was om deze theatrale noodkreet naar de Nederlandse theaters te brengen: "Girls & Boys is mij uit het hart gegrepen. Het is het meest urgente toneelstuk dat ik in jaren heb gelezen."

www.toneelgroepoostpool.nl

COMBIKAART
Bestel HIER meteen een combinatiekaart en geniet voorafgaand aan de voorstelling 'Girls & Boys' van een Dinner Talk. 


Dit programma is onderdeel van September Me, muziekfestival voor ontdekkers en verdwalers.


September Me maakt Amersfoort van 22 – 25 september 2022 voor de zesde keer tot hét centrum van de klassieke muziek. Artistiek leider Ragazze Quartet stelde met een nieuwsgierige en open blik opnieuw een bijzonder multidisciplinair festivalprogramma samen voor jong en oud. Componisten, musici en kunstenaars reflecteren op creatieve en inspirerende wijze op het thema van dit jaar: Met Dichte Ogen.

Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat zijn onze ogen ons voornaamste luik op de wereld. ’s Nachts als het donker is lijken er mogelijkheden te zijn die we overdag niet zien. Dankzij de muziek kunnen we in contact komen met lagen binnen onszelf die onzichtbaar zijn of onbereikbaar lijken. Met Dichte Ogen is een ode aan de fantasie en de zintuigelijke beleving. Wat zie jij met je ogen dicht?

Speciaal voor September Me wordt Flint omgetoverd tot een muzikaal en sfeervol festivalhart waar je kan verdwalen in een aansprekend verdiepingsprogramma en kunt genieten van bijzondere festivalmenu’s.

www.september-me.nl

Toneel

Extra kosten: € 1,- administratiekosten per kaartje met een maximum van € 5,- per bestelling. Een pauzedrankje en garderobe is inbegrepen in de toegangsprijs.\

Bestel HIER meteen een combinatiekaart en geniet voorafgaand aan de voorstelling 'Girls & Boys' van een Dinner Talk. 

Hadewych Minis Lees meer

Hadewych Minis

De indrukwekkende solovoorstelling Girls & Boys is multitalent Hadewych Minis op het lijf geschreven. Voor haar rol in de film 'Borgman' won Minis haar eerste Gouden Kalf en voor de vertolking van Rachel Hazes in 'Bloed, Zweet & Tranen' de tweede. Recent tourde ze met haar eigen voorstellingen langs clubs en theaters. Na de muzikale solo 'Minis Plus' volgde in 2020 'Hadewych doet de dames' waarmee ze een hartstochtelijke ode aan Nederlandse zangeressen van toen en nu bracht. Daarnaast veroverde ze Nederland met haar deelname aan het AVROTROS-programma Maestro.

De Volkskrant

Actrice Hadewych Minis pakt het publiek volledig in met haar cabareteske begin van Girls and Boys, frontaal op zaal. 

Lees meer

De Volkskrant

Actrice Hadewych Minis pakt het publiek volledig in met haar cabareteske begin van Girls and Boys, frontaal op zaal. 

Girls and Boys is een magistrale samenwerking tussen Hadewych Minis en Daria Bukvić ★★★★☆

Deze nieuwe grote zaalvoorstelling van Toneelgroep Oostpool is een familiedrama van de Engelse toneelschrijver Dennis Kelly uit 2018.

Hadewych Minis in Girls and Boys van Toneelgroep Oostpool, geregisseerd door Daria Bukvić. Beeld Joris van Bennekom
Hadewych Minis in Girls and Boys van Toneelgroep Oostpool, geregisseerd door Daria Bukvić.Beeld Joris van Bennekom

En dan wordt het plots doodstil in de zaal. Zojuist is er nog hard gelachen om de boude grappen waarmee de vrouw haar impulsieve levenskeuzen als midtwintiger beschrijft. Actrice Hadewych Minis pakt het publiek volledig in met haar cabareteske begin van Girls and Boys, frontaal op zaal. Beeldende beschrijvingen over dronken seks in plasjes kots rollen zo over haar lippen. Vragen over een blufsollicitatie voor ‘een baan als de PA van de assistent van een ontwikkelingsuitvoerende in de filmindustrie’ of over haar ‘drankerige, drugserige, sloerige fase’ werpt ze ad rem in de schoot van toeschouwers op rij één. En met stembuigingen en accenten laat ze iedereen meegenieten van ‘het geniale gedrag van een godenzoon’ voor haar in de wachtrij op een vliegveld, die onverwacht korte metten maakt met ‘konkelig, langbenig kutwijvengedrag’. Opdat het publiek iets van sympathie voelt voor deze standvastige vent, die later haar daadkrachtige man zal worden. En anderhalf decennium verder ook de moordenaar van hun twee kinderen.

We weten vooraf dat deze nieuwe grote zaalvoorstelling van Toneelgroep Oostpool gaat over kinderdoding door een vader. Regisseur Daria Bukvić liet een veelzeggende alsook geestige toneeltekst uit 2018 van de Engelse toneelschrijver Dennis Kelly vertalen door Hannah van Wieringen. Toch komt het familiedrama hard binnen, hier op dat kale podium, door lichtontwerper Yuri Schreuders en ontwerpersduo Marloes van der Hoek en Wikke van Houwelingen voorzien van een onheilspellende scenografie. Uit de nok zakt een lijnenspel van tl-buizen en metalen kozijnen, alsof een veilig appartement uit zijn sponningen is gesprongen. Soms danst Minis een spelletje Twister met kleurige spotlights, waarbij ze zigzaggende lichtbundels probeert te omarmen.

Nog aangrijpender zijn de scènes waarin ze uitvalt tegen haar jonge kinderen: de zorgende, met modder kleiende Lea en de wild om zich heen schietende Danny. Ze weet dat ze er niet meer zijn. Maar wreed genoeg herinnert ze zich vooral de momenten waarop ze zich een slechte moeder voelde. Dus schreeuwt ze tegen de fysieke leegte die dochter en zoon achterlieten. Later probeert ze haar leven terug te pakken, bijvoorbeeld door haar ex weg te gummen uit mooie herinneringen.

Meer dan over wraak, jaloezie en kindermoord gaat Girls and Boys over achterliggende oorzaken van mannelijk geweld tegen vrouwen, zoals de alfarotsmentaliteit in onze samenleving, die macht en status ziet als masculiene kwaliteiten. Kelly legt een link tussen onderdrukte agressie en het ontstaan van tikkende tijdbommen bij controle- en gezichtsverlies. Als het in 83 procent van de daders om mannen gaat, waarom noemen we het dan het Medeacomplex?

Soms legt Kelly onnodig veel uit. Bijvoorbeeld als Minis ten overvloede het publiek waarschuwt voor de gedetailleerd beschreven moordscène. Ook de jeugdige invulling van het slotbeeld is overbodig. Maar op deze details na laten Minis en Bukvić met deze magistrale samenwerking een pandemonium aan alarmbellen afgaan. In ijzige stilte.

Hadewych Minis in Girls and Boys van Toneelgroep Oostpool, geregisseerd door Daria Bukvić Beeld Joris van Bennekom
Hadewych Minis in Girls and Boys van Toneelgroep Oostpool, geregisseerd door Daria BukvićBeeld Joris van Bennekom
NRC

Minis levert een majeure prestatie 

Lees meer

NRC

Minis levert een majeure prestatie 

In ijselijk drama ‘Girls and Boys’ toont de vrouw haar innerlijke kracht

Theater ‘Girls and Boys’ is een briljante toneeltekst over een gezinsmoord, geschreven door Dennis Kelly, in een meeslepende uitvoering door actrice Hadewych Minis en regisseur Daria Bukvic.

Hadewych Minis zet in 'Girls and Boys' haar hele fysiek in bij het spreken.
Hadewych Minis zet in 'Girls and Boys' haar hele fysiek in bij het spreken.

Foto Joris van Bennekom

Ron Rijghard 23 november 2021 om 14:30

Na drie kwartier begint Girls and Boys echt. Het verhaal dat Hadewych Minis tot dan toe vertelt zingt van leven en geluk: over de geweldige man die ze ontmoette, het leuke werk dat ze heeft bemachtigd en haar kleine kinderen die ze zelf speelt en laat praten in korte scènes. Net als je je afvraagt waar het heengaat, zegt ze: „Ik weet dat ze hier niet echt zijn hoor, mijn kinderen. Ik weet dat mijn kinderen dood zijn.”

De onthulling werkt als bij een thriller, want de alles overheersende vragen worden: wat is er gebeurd, waar is haar verdriet bij dit onvoorstelbaar verlies? Tot dan toe is deze vrouw in de vertolking van Minis dynamisch en uitbundig. Minis zet haar hele fysiek in bij het spreken. Al haar ledematen deinen mee. Ze is iemand die met karatestoten de opwinding in haar seksleven uitbeeldt. En ze is welbespraakt, want de tekst van Dennis Kelly zindert van de knisperende, geestige dialogen en treffende metaforen, die, in de krokante vertaling van Hannah van Wieringen, elke anekdote tot een genot maken.

Klinisch

Vanaf het ijselijke kantelpunt is alles wat de vrouw zegt beladen. Maar ze vertelt beheerst verder, met een onderhuidse spanning: over de fases waarin de liefde tussen haar en haar man verkruimelt en hij onherkenbaar verandert. Uiteindelijk verlaat ze hem, met de kinderen. En als ze dan vertelt over de dood van haar kinderen, is dat klinisch, met chirurgische precisie.

Al die tijd wacht je op een uitbarsting van emoties, als een suikerverslaafde op zijn sugar rush. Maar die komt niet. Minis beschikt over een naturelle stugheid en ongenaakbaarheid die ideaal werkt bij deze vrouw op wie je als luisteraar zelf de niet ingevulde wanhoop, verbazing en droefenis projecteert. En als ze dan breekt, even maar, in een flits, dan is haar verdriet verpakt in een vlaag woede over het onrecht dat haar en haar kinderen is aangedaan.

Het razend knappe van dit uitstel van emoties, van de tekst van Kelly, de regie van Daria Bukvic en het spel van Minis – pas na afloop vast te stellen, als je los bent uit de greep van de vertelling – is dat er een vrouw staat die de aanval op haar bestaan heeft gepareerd. Het vermoorden van haar kinderen is een aanval op haar, bedoeld om haar te breken, maar hoe diep haar verdriet is, wil ze niet laten zien. Dat verdriet is van haar en dat is niet waarom ze haar verhaal doet. Ze wijst, uiterlijk krachtig en ongebroken, op de rot in de samenleving, op de verkniptheid van mannen, op het maatschappelijk probleem achter het fenomeen kindermoord. En haar conclusie is van een ontwrichtende wijsheid: „De samenleving is niet gemaakt vóór mannen, maar om mannen te stoppen.”

Flonkerend

Dan begrijp je waarom je vergeefs hebt gewacht op de voor de hand liggende emoties, op goedkope tranen en voorgekauwd sentiment. Dat moet je als toeschouwer allemaal zelf aanmaken. Pas in het slotbeeld krijg je het, hoe uitgekookt, toch aangereikt. Hou het dan maar eens droog. Je huilt om haar, voor haar, in haar plaats.

Na People, places & things van Duncan Macmillan heeft Toneelgroep Oostpool met Girls and Boys opnieuw de hand gelegd op een briljante tekst. Dat er, vormtechnisch gezien, wel wat oneffenheden zitten in de manier waarop Dennis Kelly zijn personage het publiek laat toespreken, valt in het niet bij de originele, gedurfde constructie, de maatschappelijke relevantie van de vertelling en zijn flonkerend taalgebruik. Minis levert een majeure prestatie en Bukvic geeft, als nieuwe artistiek directeur, een daverend visitekaartje af. Zo’n voorstelling doet het theaterhart goed.

Wellicht

Ook interessant

Theaterhart Amersfoort
Mis geen enkel theater nieuws!